4/1/07

Deprimido singular

Te ha podido la soledad, estabas tan escondido que casi me he olvidado de qué pie calzas.

Es como llenar los segundos de un vacío irrecuperable, una nada inexorable que va ganando terreno, cual historia interminable se hubiera quedado en no más que un cuento. Demasiadas imágenes que rebotan en los bordes de un único fotograma. Constancia, frente a la dejadez. Con la dejadez; para la dejadez. Absentismo podría denominarse más comúnmente entre la gente de mente y locura para los dementes. No obstante, algo es igual para todos: desespere. De uno mismo, en sí mismo: para sí mismo. Para todos: desconcierto, y cada vez menos conciertos. Pilas alcalinas, se acaban: ámbar. Intermitencia de buenos ratos entre minutos muertos, horas carentes de sentido.

7 Comentarios:

Anonymous Anónimo dijo...

Suena muy bonito Nexus! Pero me ha costado mucho entenderlo. Ni siquiera se si lo h logrado :S

Congratulations!

(podrias poner un enlace a mi pg para darme publicidad...? Es de fotografia...)

8/1/07, 12:20  
Blogger nexus dijo...

ahí está tu enlace! perdona, no vi tu página antes. me alegra verte por aquí.

ah! bonitas fotos :)

8/1/07, 19:03  
Anonymous Anónimo dijo...

Se que te lo habran dicho antes.. pero será porque es verdad; Ets un sol :)

9/1/07, 22:26  
Anonymous Anónimo dijo...

Más que un Sol, una Estrella poco común.

^^ die plz

10/1/07, 12:46  
Blogger aiwendil dijo...

:o

sempre em faltarà un "fin de la primera parte", però que n'hi hagi una segona ja és una gratíssima notícia!

sort!

10/1/07, 13:42  
Anonymous Anónimo dijo...

ma sorpres lu dl nou blog...i mi e passat...em porta rekors...jejej

nose q ta mogut a tornar a scriure xo, a stat una gran decisio! i cmences am ml nivell no...menkanta!

felicitats!
un peto!

11/1/07, 12:00  
Blogger aiwendil dijo...

i si anessim a per la parelleta?

16/1/07, 17:22  

Publicar un comentario

Suscribirse a Comentarios de la entrada [Atom]

<< Página Principal